O Fundacji

Patronka Fundacji

Stanisława Bieńczak to ukochana Babcia współzałożyciela Fundacji Andrzeja Bieńczaka. Całe swoje życie (ur. 11.07.1914 r., zm. 13.06.1999 r.) spędziła w podkarpackiej wsi Humniska. Niełaskawy los nie szczędził jej dramatów. Przeżyła jako malutka dziewczynka śmierć ojca, potem ukochanego męża, a następnie tragiczną śmierć 20-letniego syna. Za kilka lat zmarł jej drugi mąż i kolejny syn. Jej życie wypełniała ciężka praca na roli, w obejściu i w domu oraz modlitwa. Nigdy się nie skarżyła, zawsze służyła każdemu kto był obok Niej. Otaczała ogromną miłością swoje dzieci, wnuki, całą rodzinę. Miała otwarte serce dla każdego człowieka, każdemu była przychylna, pomocna i wspierająca. Nieustannie pełna troski, ale zarazem ciepła i życzliwości. Z uśmiechem na twarzy niosła w spracowanych dłoniach kubek ciepłego mleka gościom przekraczającym próg jej domu. Była dla wszystkich wzorem do naśladowania, chodzącą miłością, aniołem dobroci. Nazwanie Fundacji Jej imieniem to hołd Jej pamięci.

 

 


Pomagają nam